แม้ว่าในความเป็นจริงวันเวลาจะผ่านมาถึงตอนนี้แล้วก็ตามที แต่ในใจฉันยังคงมีความรู้สึกเดิมให้กับเธออยู่ ขอมอบเพลงนี้ให้กับเธอแทนความหมายมากมายภายในใจของฉันที่มีต่อเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น...

 

 

 

 

 

หวังว่าเธอคงจะมีโอกาสได้รับรู้และเข้าใจ ไม่ว่าเรื่องราวที่ผ่านมาจะเป็นยังไง หรือเรื่องราวต่อไปจะเป็นยังไง ที่บอกไปนั้นคือความรู้สึกของฉันที่มีให้เธอเพียงคนเดียวเท่านั้น...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พอดีเพิ่งกลับมาบ้านหลังจากออกไปกินเกาเหลารอบดึกเพราะหิวมากและที่บ้านไม่มีอะไรกินเลย ความจริงก็รู้สึกมาตั้งแต่ตอนเย็นๆ ค่ำๆ ได้แล้วล่ะ ว่าอากาศเริ่มเย็น ลมหนาวเริ่มพัดมาอีกแล้ว แม้ในความเป็นจริงมันจะยังไม่หนาวมากสักเท่าไหร่ก็ตาม แต่ทำไมกันนะ ในใจเราถึงได้รู้สึกอย่างนี้ อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเลย...

 

 

 

 

หวังว่าทุกท่านคงจะสบายกันดี อบอุ่นกันดี ทั้งกายและใจ ขออย่าให้มีใครได้มีความรู้สึกเช่นเดียวกันกับผมเลย เพราะผมรู้ดีว่า... มันช่าง... ทรมานเสียเหลือเกิน... จนไม่อาจจะรู้ได้เลยว่า... จะผ่านมันไป... ได้อย่างไร... ถ้าไม่มี... "เธอ"

 

 

 

หลายๆ คนคงจะได้รับรู้ข่าวสารกันมาบ้างแล้วนะครับ เกี่ยวกับการเปลี่ยนใช้หมายเลขโทรศัพท์มือถือจากเดิม 9 หลักเป็น 10 หลัก ตามประกาศของ คณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กทช.) ซึ่งจะเริ่มใช้ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2549 นี้ เป็นต้นไป เนื่องจากมีผู้ใช้งานโทรศัพท์มือถือเป็นจำนวนมากจึงต้องทำการปรับเปลี่ยนระบบเพื่อให้รองรับหมายเลขได้เพิ่มขึ้น เพื่อความต้องการของปริมาณผู้ใช้งานที่จะมีมากขึ้นในอนาคต

 

ผมจะสรุปง่ายๆ เลยนะครับ เพื่อความเข้าใจง่ายๆ ดังนี้

 

- ให้เพิ่มหมายเลข "8" ตามหลังหมายเลข "0" ตัวแรกเข้าไป ทำให้หมายเลขจาก "0x" เป็น "08x"

- นอกนั้นหมายเลขที่เหลืออีก 7 ตัวนั้นเหมือนเดิมครับ

- ยกตัวอย่างเช่น หมายเลขเดิมคือ 0-1842-8733 ก็ให้เปลี่ยนเป็น 08-1842-8733 ตามนี้ครับ

- ไม่จำเป็นต้องไปลงทะเบียนใดๆ เพิ่มเติมนะครับ ทุกอย่างเหมือนเดิม แค่เพิ่ม 8

- เรียบร้อยครับ เท่านี้เอง ง่ายๆ เพียงเท่านี้เลย

 

- สามารถเริ่มใช้งานหมายเลขโทรศัพท์มือถือ 10 หลักได้ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2549 เป็นต้นไปครับ

- ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2549 ถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ยังสามารถใช้ได้ทั้งแบบ 9 หลัก และ 10 หลักครับ

- ตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2549 เป็นต้นไป ต้ององใช้หมายเลข 10 หลักเท่านั้นครับ ไม่อย่างนั้นระบบจะบอกให้ท่านทำการโทรออกด้วยหมายเลข 10 หลัก

 

- สามารถทำได้ด้วยตนเอง ด้วยการนั่งกดๆๆๆๆๆ เปลี่ยนทีละเบอร์ใน Phonebook ของท่านเองนะครับ หรือทำในคอมแล้ว sync กลับมาก็ได้ครับ

- ไปที่ศูนย์บริการของแต่ละเครือข่ายผู้ให้บริการ ซึ่งเขาจะสามารถทำการอัพเดท Phonebook ในเครื่องโทรศัพท์มือถือของเราให้ได้ ฟรี ครับ

- ดาวน์โหลดโปรแกรมสำเร็จรูปจากของแต่ละเครือข่ายผู้ให้บริการได้จากเว็บไซต์หลักของแต่ละเครื่อข่ายผู้ให้บริการนะครับ ไปตามลิงค์ด้านล่างนี้ได้เลย

 

- AIS

- DTAC

- True Move

 

ปล. โดยส่วนตัวแล้วสำหรับผมเอง การเติม 8 เข้าไปนั้น ทำให้สามารถจำเบอร์มือถือของผมได้ง่ายขึ้น อาจจะผิดหลักไปหน่อย แต่ให้แบ่งจำแบบนี้แล้วจะจำง่ายครับ คือ

0-818-428-733 แยกอ่านได้ว่า "ศูนย์-แปดหนึ่งแปด-สี่สองแปด-เจ็ดสามสาม"

หวังว่าจะทำให้จำได้ง่ายนะครับ อิอิ

 

 

 

เธอป่วยหนัก.. เธอเข้าโรงพยาบาล.. ฉันไปเยี่ยมเธอ.. เอาดอกไม้ไปให้เธอ..

 

ฉันรู้เธอจะยิ้ม.. เธอเห็นดอกไม้.. เธอยิ้มจริงๆ.. ฉันดีใจที่เห็นเธอยิ้ม..

 

แต่เธอเจ็บ.. เธอเจ็บมาก.. ฉันเจ็บด้วย.. เธอรู้บ้างไหม.. เธอคงไม่รู้..

 

เธอไม่รู้ไม่เป็นไร.. แต่ใจฉัน.. ถ้าหากเป็นได้.. อยากเจ็บแทนเธอ..

 

ฉันคิดว่าฉันรู้.. รู้ว่าที่จริง.. เธอไม่ได้อยากเจอฉัน.. ฉันไม่ควรไปเจอเธอ..

 

ฉันไม่ได้แค่คิดว่าฉันรู้.. แต่ฉันรู้ว่าฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน.. ฉันอยากเจอเธอ..

 

เธอจะรู้ไหม.. ฉันเป็นห่วงเธอ.. มาก.. มากมาก.. อยากให้เธอหายดี..

 

หากมันจะพอมีสักวิธี.. ให้เธอมาอยู่ตรงนี้.. สบายดี.. แทนที่ที่เธออยู่..

 

ฉันรู้.. รู้ว่าฉันไม่อยากให้เธอเจ็บ.. เป็นฉันได้ไหม.. ไปแทนที่เธอ..

 

แม้เธอจะไม่รู้.. แต่ฉันรู้.. ว่าฉันยังเหมือนเดิม.. กับเธอ.. ไม่เปลี่ยนเลย..

 

เรื่องที่ฉันเสียใจ.. ไม่ต้องไปคิด.. ช่างมัน.. ช่างฉัน.. ให้มันผ่านไป..

 

แต่ฉันรู้.. ฉันรู้ว่าฉันจะไม่ไปไหน.. ฉันรู้.. ฉันรู้ว่าอะไรที่ฉันสามารถมีให้เธอ..

 

แม้ฉันจะคิดว่าฉันรู้.. ฉันรู้ว่าเธออาจจะไม่ต้องการ.. แต่เธอเคยต้องการ..

 

ฉันรู้.. ฉันรู้ว่าฉันยังเหมือนเดิม.. ยังคงให้เธอได้เหมือนที่เคย.. ผ่านมา..

 

ผ่านมาแสนนาน.. วันวานที่เลยผ่าน.. แสนนาน.. นับปี.. สองปี.. สามปี..

 

ฉันรู้.. ฉันรู้ว่าฉันยังมีให้เธอ.. มีทุกอย่างที่ฉันให้เธอ.. มีให้เธอ.. คนเดียว..

 

ยังโชคดี.. ที่เธอไม่ได้เป็นอะไรมาก.. มากไปกว่านี้.. ที่เธอจะเจ็บกว่านี้..

 

แต่ถ้าหากวันใด.. วันนั้น.. ขออย่าให้มีวันนั้น.. ที่เธอจะโชคร้ายอีกครั้ง..

 

แต่อยากให้เธอรับรู้.. รู้ไว้.. ว่าถ้าหากเธอจะโชคร้ายขนาดนั้น.. สักวัน..

 

สิ่งใด.. สิ่งไหน.. ที่ฉันมี.. หากจะเอาไปจากฉัน.. แล้วมันจะช่วยเธอได้..

 

เอามันไป.. เอาไปจากฉัน.. เพราะฉันให้เธอ.. ได้ทุกอย่าง.. ทุกทุกอย่าง..

 

ทุกอย่างที่ฉันเคยให้ไป.. ยังให้อยู่.. หมดทั้งใจ.. หมดทั้งกาย.. ให้เธอ..

 

มีให้เธอคนเดียว.. ตั้งแต่วันนั้น.. ที่ฉันรู้.. ฉันรู้ว่าฉันจะให้เธอ.. คนเดียว..

 

จนถึงวันนั้น.. วันที่ฉันไม่อยากให้มี.. วันนั้น.. วันที่เธอไม่ต้องการอีกแล้ว..

 

แต่ฉันรู้.. ฉันรู้ว่าจนกระทั่งวันนี้.. ฉันยังมี.. มีทุกอย่าง.. ให้เธอ.. เสมอมา..

 

ฉันไม่รู้.. ไม่รู้หรอกนะ.. ว่าสิ่งเหล่านั้น.. ที่ฉันมี.. มีให้เธอ.. อยู่อย่างนี้..

 

มันจะเรียกได้ว่าเป็นสิ่งนัน.. สิ่งนั้นที่ฉันไม่ได้เอ่ยถึง.. ในที่นี้.. หรือเปล่า..

 

แต่ฉันรู้.. ไม่ใช่แค่ฉันคิดว่าฉันรู้.. แต่ฉันรู้.. ว่าฉันมี.. มีให้เธอ.. จริงจริง..

 

 

 

ความเป็นจริงแล้วตัวผมเองยังไม่มีอะไรจะอัพเดทมากมายนัก เนื่องจากว่ายังคงอยู่ในภาวะที่ไม่แน่นอนทางด้านความรู้สึกและอารมณ์ จึงยังไม่สามารถอัพเดทข่าวคราวต่างๆ ของตัวเองได้มากนัก

 

แต่ที่ยังคงแน่ใจกับตัวเองอยู่ก็คือ จะยังคงพยายามปรับปรุงตัวเองในด้านต่างๆ ให้ดีขึ้นให้ได้ เพื่อแก้ไขสิ่งที่ได้เคยทำผิดพลาดมาแล้วให้ดีขึ้นให้ได้ แม้ว่าในความคิดความรู้สึกบางส่วน อาจจะยังไม่สามารถทำมันได้ทั้งหมดก็ตามที

 

อ้อ... ใช่... จริงสิ.. ตามหัวเรื่องแล้วก็คือว่า อยากจะฝากถึงท่านผู้เข้ามาเยี่ยมชมว่า หากไม่ลำบากมากนักล่ะก็ กรุณาลงชื่อหรือทิ้ง comment ไว้สักเล็กน้อยด้วยก็ได้นะครับ อย่างน้อยผมจะได้ทราบว่ามีเพื่อนๆ หรือ เพื่อนของเพื่อน หรือ เพื่อนใหม่ในโลกออนไลน์ท่านใดได้เข้ามาทำความรู้จักกับผมไว้บ้างนะครับ ขอบคุณครับ

 

 

 

ช่วงเวลาที่ผ่านมา ได้เกิดเหตุการณ์บางอย่างขึ้นกับผม เป็นเรื่องที่ซับซ้อน ละเอียดอ่อนในความรู้สึกมากๆ จนผมเองไม่สามารถที่จะพรรณนาออกมาได้เป็นตัวอักษรในสภาวะจิตใจเช่นนี้ ไม่ใช่ไม่กล้าเล่าให้ใครฟัง แต่ผมไม่สามารถทำได้ในตอนนี้จริงๆ

 

เหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นมาในช่วงระยะเวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์ก่อนหน้านี้ สาเหตุมาจากความผิดพลาดในอดีตของผมเอง ความงี่เง่า เอาแต่ใจ ชอบเอาชนะ การทำตัวไม่ดีในหลายๆ เรื่อง รวมไปถึงการกระทำในอดีตที่ได้เคยทำไว้อย่างที่ไม่ได้ตั้งใจ จนมันสะสมและกลายมาเป็นสาเหตุของความทุกข์ทรมานของผมเช่นนี้

 

ทุกวันนี้ ผมสำนึกผิดแล้ว กับความผิดทั้งมวลของตนเอง ทุกสิ่งทุกอย่างมันเป็นเพราะผมเอง ผมยอมรับในทุกเรื่อง ผมหวังเพียงแค่ว่าผมจะมีโอกาสได้แก้ไขในสิ่งต่างๆ ที่ยังไม่สายเกินไป เพราะผมไม่ต้องการสูญเสียสิ่งมีค่าที่สุดในชีวิตของผมไป และผมรู้ตัวเองดีว่าผมไม่สามารถที่จะทนรับความรู้สึกนั้นได้อย่างแน่นอนหากต้องสูญเสียไปจริงๆ

 

ที่ผมกล่าวมาข้างต้น ไม่ได้เป็นการมาทำตัวน่าสงสาร เพียงแต่ผมรู้สึกทุกข์ระทมอย่างมาก และหวังว่าคงจะไม่ต้องมีใครมารู้สึกแบบเดียวกันกับผม ขอให้ทุกๆ คนมีความสุขในชีวิตที่ดีที่คุณจะเป็นคนกำหนดมันขึ้นมาเอง และขอให้ทำอะไรอย่างมีสติ คิดให้ดี จะได้ไม่ต้องมาเสียใจภายหลังกับสิ่งที่ได้ทำลงไปอย่างไม่ได้ตั้งใจเหมือนอย่างที่ผมเป็น

 

พอดีมีโอกาสได้ยินเพลงนี้ ซึ่งจำได้ว่าเป็นเพลงที่เคยได้ยินแล้วรู้สึกว่ามีความหมายดี ตามเนื้อหาแล้วเป็นความหมายของการสำนึกผิดและขอโอกาสอีกครั้ง บอกได้เลยว่าช่างเป็นความบังเอิญจริงๆ ที่ความหมายและเนื้อหาของเพลงนี้ ช่างตรงกับความรู้สึกของผมในขณะนี้อย่างที่เรียกได้เลยว่า 100% ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วว่า เวลาที่ใครสักคน "อิน" กับเพลงสักเพลง มันเป็นยังไง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พอดีได้เช่าหนังเรื่องนึงมาดู ซึ่งเป็นหนังเก่าแล้วแต่จำได้ว่าอยากดูแล้วไม่ได้ดูคือเรื่อง SUPER NOVA พลังจักรวาลล้างโลก เนื้อหานั้นก็ไม่ต่างมากนักจากหนังหลายๆ เรื่อง ซึ่งจะกล่าวถึงการค้นพบปรากฏการณ์ทางธรรมชาติบางอย่างที่จะนำไปสู่การสูญสิ้นเผ่าพันธุ์ของมวลมนุษยชาติ หรืออาจจะเป็นไปได้ถึงการแตกดับของโลกที่เราอาศัยอยู่นี้

 

คุณจะทำอย่างไร หากรู้ว่าได้ล่วงหน้าว่าในอีกไม่กี่วันข้างหน้า โลกที่เราอาศัยอยู่จะพบกับการดับสูญอย่างไม่มีทางที่จะหลีกเลี่ยงได้เลย ราวกับว่าเป็นชะตากรรมที่ถูกกำหนดเอาไว้อย่างแน่นอนแล้ว

 

ภายในหนังนั้น เนื้อเรื่องสะท้อนให้เห็นไม่แตกต่างไปจากความเป็นไปได้ในความเป็นจริงที่จะเกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องร้ายต่างๆ ที่ประชากรชาวโลกต่างตกอยู่ในภาวะหวาดกลัว และสรุปคิดได้ว่าไม่มีอะไรจะเสียอีกต่อไปแล้ว การทำชั่วจึงไม่ใช่เรื่องเสียหาย เกิดการจลาจล ใครอยากทำชั่วอะไรก็ไม่ต้องเกรงกลัวผลที่ตามมาแต่อย่างใด เพราะยังไงๆ ก็ต้องตายกันหมดทุกคนอยู่ดี

 

เปรียบเทียบกันแล้ว ในบางส่วนก็มีในด้านที่ดี อย่างเช่นบางคนคิดที่จะเดินไปไปพบกับคนที่รักหรือครอบครัว เพื่อให้ได้อยู่ด้วยกันในช่วงเวลาที่เหลืออยู่ให้ได้มากที่สุด หรืออยากจะขอโทษ หรือให้อภัยใครสักคน ก่อนที่จะไม่มีโอกาสอีกต่อไปแล้ว ก็ได้ตัดสินใจทำไปเพื่อความสบายใจของตัวเอง

 

มองในทั้งสองด้านแล้ว มนุษย์เราก็เลือกที่จะทำตามความต้องการของตนเอง เพื่อสนองความต้องการนั้นๆ อยู่เป็นพื้นฐานอยู่แล้ว แต่จะแตกต่างกันตรงที่ว่า การที่เราจะตัดสินใจทำอะไรสักอย่างตามความต้องการนั้น ผลที่ตามมาได้ก่อให้เกิดความเสียหายหรือเดือดร้อนผู้อื่นหรือไม่ นี่คือข้อแตกต่างระหว่างสิ่งที่เรียกได้ว่า "การรู้จักรักตัวเอง" กับการ "เห็นแก่ตัว" โดยส่วนตัวแล้ว ผมถือว่า การรักตัวเอง นั้นจะต้องเลือกที่จะให้เรามีตัวเราเองไว้ก่อน จึงจะมีตัวเราเองไปรักคนที่เรารักได้ บางทีอาจจะเคยมีคนตั้งคำถามกับคุณว่า คุณรักใครบ้างไหม? แล้วคุณรักตัวเองหรือเปล่า? การกระทำบางอย่างหรือหลายๆ อย่างอาจจะไม่สามารถชี้ชัดเพื่อให้คนอื่นมาวัดสิ่งเหล่านั้นจากตัวคุณเองได้ จะมีแต่ตัวคุณเองเท่านั้นที่รู้ว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่ และคิดอย่างไรบ้าง ฉะนั้นไม่ว่าจะทำอะไร ขอให้คุณรู้จักตัวคุณเอง และเข้าใจตัวคุณเองให้ได้มากที่สุดก็แล้วกัน

 

รู้สึกผมจะนอกเรื่องไปหน่อย แต่จริงๆ แล้วที่อยากมาเขียนความรู้สึกบางอย่างในครั้งนี้เอาไว้ ก็เพราะอยากระบายความรู้สึกที่มีต่อคนบางคนที่มีความคิด แต่ไม่รู้จักคิดไปในทางที่ดีบ้าง แม้ว่าในความจริงเขาอาจจะคิดไปในทางที่ดีได้ เพียงแต่เขาได้สร้างกำแพงบางอย่างขึ้นมาปกป้องตัวเองเอาไว้จากความจริงที่คิดได้ แต่ไม่อยากจะยอมรับเท่านั้นเอง จึงทำให้การแสดงออกของเขาออกมาในรูปแบบที่คนอื่นจะมองแล้วเห็นได้ว่าเขาไม่รู้จักคิด จะอะไรก็แล้วแต่ มันอาจจะไม่ใช่กำแพงที่เขาคิดว่าเขาสร้างขึ้นมาเอง แต่มันก็อยู่ในความรู้สึกของเขา แม้ว่าในความเป็นจริงมันอาจจะไม่ได้มีอยู่ก็เป็นได้

 

ทำไมล่ะ? ทำไม? ทำไมต้องไปคิดในแง่ที่ว่า วันนี้ พรุ่งนี้ เราอาจจะต้องตายไปก็ได้ ไม่มีใครรู้ล่วงหน้าได้ว่าจะอยู่จะไปเมื่อไหร่ ทำไมต้องไปคิดว่า ถ้าพรุ่งนี้ตาย วันนี้ทำดีไป ก็เสียเปล่า อนาคตที่ดีมันอาจจะไม่ได้มีรอเราอยู่ เพราะอีกไม่นานเราก็ไม่ได้อยู่ต่อไปแล้ว ทำไมล่ะ? ทำไม? ทำไมไม่คิดว่าถ้าหากเราจะสามารถมีชีวิตที่ยืนยาวได้ เราจะสามารถมีชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุขหรือไม่ ทำไมล่ะ? ทำไม? ทำไมทุกวันนี้ยังคงทำตัวเหมือนยังไม่รู้จักคิดที่จะทำชีวิตตัวเองให้มันดีกว่าที่เป็นอยู่ในตอนนี้ ทั้งๆ ที่หลายๆ คนอาจจะไม่สามารถมีโอกาสได้มากเท่ากับเขา ทำไมล่ะ? ทำไม? ทำไมถึงไม่มองถึงความเป็นจริงว่าการที่จะอยู่ จะกิน จะใช้ ปัจจัยพื้นฐานของการดำรงชีวิตมันมีอยู่สี่อย่าง แต่ทั้งสี่อย่างนั้นในปัจจุบันของสังคมเมือง มันมีอย่างที่ห้าอยู่ด้วย ซึ่งเป็นตัวกลางของทุกอย่าง นั่นคือ "เงิน" รู้จักแต่ใช้เงิน ที่ไม่ค่อยจะมีพอใช้ แต่ทำไมไม่รู้จักว่า จะหาเงินมาให้มีพอใช้ได้อย่างไร ความสุขงั้นเหรอ? มีไปวันๆ ไม่คิดที่จะมีอนาคต คิดแต่เพียงว่า อีกไม่นานก็คงไม่ได้อยู่ในโลกใบนี้อีกต่อไปแล้ว

 

เฮ้อ ท้อใจเหลือเกิน กับคนๆ นี้ ยิ่งไปบอกมาก พูดมาก ก็จะมารำคาญเราอีก ทั้งๆ ที่รู้อยู่ว่าเราหวังดี ไม่ใช่เพียงแค่เราคนเดียว คนอื่นๆ ก็เคยพูดเคยบอกกันแล้วหลายๆ ครั้ง จนกลายเป็นว่าเป็นสิ่งที่ทุกๆ คนรู้กันอยู่แล้วว่า พูดมากไปกว่านี้ก็เท่านั้น แทบจะเรียกได้ว่า เอือมแล้วเสียมากกว่า คงไม่มีใครจะสามารถพูดหรือบอกอะไรเขาคนนี้ได้อีกแล้ว เพราะทุกสิ่งทุกอย่าง ทุกคนรอบตัว ก็ได้พูดได้บอกไปหมดแล้ว เราเองก็ได้แต่หวังว่า สักวัน คงไม่ช้าเกินไป เขาคงจะสามารถคิดได้เอง เพราะเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้วว่าไม่มีใครจะสามารถเปลี่ยนความคิดของใครได้ หากใครสักคนจะมีความคิดที่เปลี่ยนไป มันก็คงจะต้องมาจากประสบการณ์หรือภาวะรอบตัวที่จะทำให้ใครคนนึงสามารถคิดได้เอง

 

จริงๆ แล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องอะไรของเราที่จะต้องเข้าไปยุ่งหรือก้าวก่ายในชีวิตของใคร เพียงแต่ว่ามันอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วง ก็เท่านั้นเอง

 

 

 

555 มาถึงก็หัวเราะก่อนเลย เนื่องจากเมื่อวานนี้ได้มีโอกาสไปปล่อยแก่ที่สวนสนุก Dream World คาดว่าทุกๆ คนคงต้องรู้จักอยู่แล้ว ส่วนว่าจะเคยไปหรือไม่นั้นอีกเรื่องนึง

 

เรื่องมันมีอยู่ว่า น้องโอ๋เป็นคนออกไอเดียชวนผมและเพื่อนๆ ไปเที่ยว Dream World กันเนื่องจากว่าน้องโอ๋กำลังจะเปิดเทอมแล้ว เลยอยากไปเที่ยวสวนสนุกให้มันส์สะใจสักหน่อย คุยกันไว้ตั้งแต่ต้นเดือนแต่ได้ข้อสรุปว่าไปกันตอนปลายเดือนจะดีที่สุด เพราะเพื่อนๆ หลายๆ คนไม่สะดวกกันในสัปดาห์อื่นและจำเป็นที่จะต้องเป็นวันอาทิตย์ด้วยนี่สิ (คนแก่ๆ ทำงานกันทั้งนั้นแระ ไม่มีปิดเทอมเหมือนเด็กๆ นี่นะ น้องบางคนก็ช่วงสอบวันสุดท้าย จะจบกันมั่งแระ อิอิ)

 

เริ่มจากตื่นแต่เช้าเลย เพราะนัดกันที่หน้าดรีมเวิลด์สิบโมงเช้า (มันเปิดสิบโมง) ปรากฏว่า มีคนนั้นช้า คนนี้ช้า นิดหน่อย แต่กลับผิดคาดเพราะว่าไปถึงก่อนสิบโมงซะอีก คนเยอะมากๆๆๆๆๆ (ก็มันวันอาทิตย์สิ้นเดือนอ้ะ) พอรวมพลกันได้ ซึ่งรวมแล้วทั้งหมด 10 คน มี ผมเอง น้องโอ๋ ไอ้นัท ตู่ ต่อ หนึ่ง หลุยส์ ตู่(อีกคนนึง ไม่ใช่ร่างโคลนนิ่งนะ ชื่อมานซ้ำ ใครสำเนาใครไม่ทราบเหมือนกันแฮะ - -a) เม๋า ผึ้ง (เสียดายเพื่อนอีกสามคนที่ไม่สะดวกไป เพราะอยากให้ไปสนุกแบบนี้ด้วยกัน นานๆ ที)

 

ตอนแรกเดินเข้าไปตามทางก็จะมีซุ้มเกมต่างๆ ให้เล่นมากมายเรียงรายไปตามทางอยู่ทุกช่วง แล้วก็มีของรางวัลเป็นตุ๊กตามากมายเยอะแยะเต็มไปหมดเลย สีเข้มสีอ่อน มีหมดเลย ตัวใหญ่ๆ น่ารักๆ ทั้งนั้น แต่ที่ดูน่าสงสารคือคุณหมีโดนแขวน(คอ)เอาไว้ทั้งนั้นเลย T_T ไอ้เราก็ลองเล่นเกมดูบางอันแล้ว แต่ก็ไม่ชนะ เลยอดได้คุณหมีกลับมาเลย แต่มีอยู่เกมนึง ให้แทงพูล ห้าครั้ง ให้ลงทั้งหมด สี่ลูก ง่ายมากๆ เลย สำหรับไอ้เบียร์ (ถ้ามันมานะ แต่มันดันไม่มานี่สิ เสียดายจริง ไม่งั้นจะออกทุนให้มันเล่นสัก 10 เกมเลย จะได้ได้ตุ๊กตากันคนละตัวเลยทั้งกลุ่มอ่ะ)

 

อากาศร้อนมาก คนเยอะมาก ต่อแถวเครื่องเล่นแต่ละอย่าง บางทีรอไปเกินกว่า 30 นาทีด้วยซ้ำ แต่ก็นะ มาแล้วนินะ ไม่รอคิวก็ไม่ได้เล่นแน่นอน ทุกคนก็เลือกซื้อบัตรแบบ วีซ่า คือ เล่นได้ไม่จำกัดจำนวนรอบ (แต่ไม่รวมเครื่องเล่นบางอย่างนิดหน่อย และมีสองอย่างที่เล่นได้รอบเดียวเท่านั้น) ก็เป็นอันเฮฮาแฮปปี้สนุกกันตลอดทั้งวัน ร้อนบ้าง เหนื่อยบ้าง เมื่อยบ้าง แต่ก็รู้สึกดีที่ได้ไปด้วยกันแบบนี้

 

แหม ร้อนๆ ก็มีไปเล่น Super Splash กัน หลายคนก็เล่นไปสองสามรอบเหมือนกัน แต่พอมาถึงตอนเย็นนี่สิ คุณแม่น้องโอ๋โทรมาบอกว่าที่บ้านฝนตกหนัก ที่นี่ตกหรือเปล่า ไอ้เราก็เห็นฟ้ายังใสแจ่ม ร้อนก็ร้อนเหลือหลาย แต่หลังจากนั้นสักพัก พวกเราก็เริ่มเห็นลางฝนตกแล้ว เนื่องจากฟ้าดำครึ้มมาแต่ไกล พอตอนเย็นๆ หน่อย ก็ตัดสินใจกันว่าจะไปเล่น Hurricane แต่ตอนนั้นเริ่มครึ้มแล้ว ประมาณ หกโมงเย็นได้ ก็ไปเล่น Spider กันก่อน เพราะคิวน้อย แต่อยู่ใกล้กัน พอเสร็จแล้วไปต่อแถว Hurricane กันจนเหลือว่าคิวหน้ากลุ่มของพวกเราได้ขึ้นไปเล่นแล้ว พวกเรารอเป็นคิวถัดไป ขณะที่กลุ่มนั้นกำลังเล่นกันอย่างเมามันส์ (คนคุมเครื่องเขาเก่งมากเลย หมุนได้สะใจมาก) ยังไปไม่ถึงครึ่งเวลาได้มั๊งก็เกิดเหตุการณ์ไฟดับ ทำให้เครื่องเล่น Hurricane ค้าง โชคยังดีที่ไม่ได้ค้างตอนอยู่ข้างบน แบบว่าห้อยหัวลง เพราะระบบล็อกเอาไว้อย่างดี ไม่มีหลุดออกจากที่นั่งได้อย่างแน่นอนเลย แล้วฝนก็เริ่มเทลงมา พวกเราที่ต่อคิวอยู่ก็ต้องรีบหนีออกจากแถวมาหลบตรงที่มีหลังคากันฝนได้เป็นอย่างที แต่ที่น่าสงสารก็เห็นจะเป็นกลุ่มที่กำลังอยู่บนเครื่องเล่น เพราะว่าต้องนั่งตากฝนอยู่สักพักเพราะพนักงานต้องไปปลดล็อกแบบธรรมดา คือค่อยๆปลดให้ทีละคนๆ จนออกมากันได้ครบ

 

หลังจากนั้นก็ไปนั่งหลบฝนกันตรงที่มีที่นั่งเยอะๆ คิดว่าเป็นที่ให้นั่งพักและกินอาหารกัน จนฝนหยุด พวกเราก็ออกตระเวณหาเครื่องเล่นกันอีก ซึ่งส่วนใหญ่ก็เปิดให้เล่นกันต่อไป เว้นเสียแต่เจ้า Hurricane นี่แหละที่เขาปิดเลย เอาผ้ามาคลุมเลย ก็ทำให้เป็นที่น่าเสียดายของหลายๆ คนไป (แหม ตอนแรกที่มาถึงก็ว่าจะเล่นแต่แรกแล้วล่ะ แต่ว่าเขาติดป้ายไว้ว่าเปิดให้บริการตั้งแต่เที่ยงเป็นต้นไปนี่สิ -*-)

 

กว่าจะเป็นอันสนุกกันจนสมควรแก่เวลา ก็ปาเข้าไปเกือบหนึ่งทุ่ม ก็ค่อยๆ เดินออกกัน (หลังจากวนเวียนไปเล่นอย่างอื่นซ้ำแล้วซ้ำอีกจนเป็นที่หนำใจของหลายๆ คน ฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว คนก็น้อยลงมากๆ ก็เป็นอันได้เวลาแยกย้ายกันกลับบ้านอย่างสนุกสนานและเหนื่อยล้า (คนอื่นผมไม่แน่ใจ แต่ผมนี่แหละครับ ล้า เพราะรับฝากของบ่อยมาก แหะๆ แบบว่า เครื่องเล่นบางอย่างผมไม่เล่นอ่ะครับ เล่นแล้วปวดหัว ไว้คราวหน้าถ้าไปแบบไม่ต้องขับรถไปเองเนี่ย ค่อยเล่น เพราะเคยเล่นแล้วปวดหัว ขับรถไม่ได้แน่นอน ดีที่คราวนั้นไปกับรุ่นพี่ที่เขาขับรถมารับ อิอิ)

 

สำหรับใครที่สนใจจะไปสนุกกันที่ Dream World นะครับ ผมมีรายละเอียดเล็กน้อยมาฝากเอาไว้ให้ (ไม่ได้ค่าโฆษณาแฮะ) พอดีน้องโอ๋เขาเมลไปขอรายละเอียดไว้ ก่อนที่พวกเราจะไปกัน ตามนี้เลยนะครับ

 

******

จำนวน 20 คนขึ้นไป จะได้ราคาส่วนลด แต่ต้องติดต่อฝ่ายขายล่วงหน้า 3 วัน เบอร์ติดต่อฝ่ายขาย โทร.  02-6499253-70  โทรสาร 02-6499271

สวนสนุกดรีมเวิลด์ มีราคาบัตรผ่านประตูอย่างเดียว สำหรับผู้ใหญ่ 120 บาท และเด็ก 95 บาท ไม่รวมเครื่องเล่น แต่สามารถขมการแสดงต่าง ๆ ได้   ถ้าเป็นบัตรรวมชุดเครื่องเล่น จะมี 2 ราคา

1.  ราคา 330 บาท เล่นได้รอบเดียว และ

2.  ราคา 360 บาท เล่นได้ไม่จำกัดรอบ

 

ราคาบัตรชุดรวมเครื่องเล่น ทั้งสองรายการ รวมค่าผ่านประตุแล้ว  และราคาทั้งสองรายการ เด็ก และผู้ใหญ่ ราคาเดียวกัน ราคาบัตรชุดทั้งสองรายการ ยังไม่ได้รวม เมืองหิมะ ผู้ใหญ่ 150 บาท เด็ก 130 บาท โกคาร์ท 70 บาท จักรยานน้ำ 60 บาท  เรือบั๋ม 50 บาท และปืนลม 40 บาท

 

สำหรับเมืองหิมะ ทางดรีมเวิลด์มีเสื้อโค้ด และรองเท้าบูธเตรียมไว้ให้แล้ว  มี 2 ขนาด  ขนาดเด็ก และผู้ใหญ่ และคุณสามารถชมการแสดงได้

1. การแสดงฮอลลี่วุ้ดแอ๊คชั่น จันทร์-ศุกร์   14.30 น.  และเสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์ 3 รอบ 12.30 -   14.30 – 16.30 น.

2. การแสดงขบวนพาเหรด เฉพาะ เสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์ 15.45 น.

3. การแสดงสัตว์เลี้ยงแสนรู้  2 รอบทุกวัน 12.00 และ 14.00 น.   เพิ่ม 15.15 เสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์

 

ถ้าต้องการรายละเอียดเพิ่มเติม กรุณาติดต่อสอบถามได้ทุกวัน ที่ โทร. 02-5331152 ต่อ 161 162 163 167  0   ตั้งแต่เวลา 9.00 – 18.00 น.

*****

 

หากใครจะไปกันก็ขอให้สนุกนะครับ (ส่วนรูปภาพไว้ผมค่อยเอาไปใส่ใน Album แล้วกันนะครับ อิอิ)

 

 

 

 

 

คิดถึงเพื่อน

วันนี้ตื่นแต่เช้าเหมือนกับที่เป็นอยู่ทุกวัน ไม่รู้ทำไมแต่เป็นมาได้สักระยะหนึ่งแล้ว คือไม่ว่าจะนอนดึกแค่ไหน หรือจะเกือบเช้าก็ตามที ก็จะตื่นขึ้นมาเองในตอนเช้าราวๆ หกโมงกว่าๆ ถึงแปดโมงกว่าๆ โดยที่นาฬิกาที่ตั้งปลุกไว้ยังไม่ทำงานเสียอีก

ไม่ใช่นึกขึ้นได้ แต่ตั้งใจเอาไว้แต่แรกแล้วว่าวันนี้จะไปทำบุญถวายสังฆทานแล้วอุทิศส่วนกุศลให้แก่เพื่อนผู้ล่วงลับไปแล้ว เพราะนี่ก็ครบเวลาหนึ่งปีพอดีจากที่เพื่อนคนนี้จากเราไปอย่างไม่เคยคาดคิดมาก่อน อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เสมอแม้ว่าไม่เคยมีผู้ใดต้องการให้มันเกิดขึ้นเลยสักครั้ง ไม่ว่าจะกับใคร เมื่อไหร่ หรือที่ไหนก็ตาม

นึกย้อนไปก็ยังเสียใจอยู่ เพราะเรามั่นใจว่าเพื่อนเราคนนี้เป็นคนที่ขับรถได้อย่างระมัดระวัง แม้ว่าจะเป็นมอเตอร์ไซค์ก็ตามที มีไม่กี่คนหรอกที่เราจะยอมซ้อนท้ายได้อย่างวางใจแม้ว่าจะเป็นระยะที่ค่อนข้างไกล หรือจะเป็นสภาพอากาศที่ไม่เอื้ออำนวยต่อการขับขี่อย่างปลอดภัย ไม่ว่าจะเป็นฝนตก น้ำท่วม หรืออะไรก็ตาม เพื่อนคนนี้จะมาหาเสมอเวลาที่เราเรียกหา หรือต้องการความช่วยเหลือ เพื่อนไม่เคยบ่น หากตอบเรามาแล้วว่า "ได้" แต่ถ้าไม่สะดวกเพื่อนจะไม่ทำอะไรที่เป็นการเดือดร้อนตัวเอง เพราะเพื่อนจะบอกเราว่า "ไม่ได้" ซึ่งเราจะเข้าใจดี เพราะในความเป็นจริงเพื่อนไม่เคยแล้งน้ำใจกับเราเลย

หนึ่งปีผ่านไปแล้ว แม้ว่าเพื่อนจะไม่ได้อยู่กับเราแล้ว ไม่มีคนมาชวนไปเที่ยว หรือนั่งคุยปรึกษากันในบางเรื่อง แม้ว่าเราจะไม่ได้เห็นนายมายืนหัวเราะ ทำหน้าเศร้า ร้องโอดโอยเวลาที่โดนสาวๆ แกล้งอีกต่อไปแล้ว แต่เราเชื่อว่านายจะรับรู้ว่านายยังอยู่ในความทรงจำของเราและเพื่อนๆ ตลอดไป ความตายพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปได้ไม่ทั้งหมดหรอกนะ ความดี ความทรงจำที่ดี จะยังคงอยู่ตราบนานเท่านาน

ทุกวันนี้เพื่อนๆ ทุกคนยังคงคิดถึงนายอยู่เสมอๆ โดยเฉพาะเวลาที่อยู่กันหลายๆ คน ก็มักจะอดไม่ได้ที่จะคิดถึงนาย แต่นายสบายใจเถอะ พวกเราจะไม่เศร้าอีกต่อไป นายยังคงสนุกสนานอยู่เหมือนเดิมในความทรงจำของพวกเราทุกคน นายรู้อะไรไหม นายประสบความสำเร็จอย่างนึงที่เราหวังเอาไว้ว่าเราจะสามารถทำได้นะ นั่นก็คือ การใช้ชีวิตอยู่ยังไงก็ได้ให้มันได้ผลสรุปออกมาท้ายที่สุดว่า

เกียรติ... ขอให้นายได้รับบุญกุศลที่เราอุทิศไปให้ด้วยนะ ขอให้นายพักผ่อนอย่างสบายในที่ที่สบายก็แล้วกัน

คิดถึงเพื่อน